سوشی ازون دسته چیزاییه که به شدت تهاجم غربیا و این فرنگستونیاس! اوایل که راجع به این غذا می شنیدم حسم این بود که به همچین چیزی هیچ وقت لب نخواهم زد، ولی چند ماه پیش در یک تصمیم ناگهانی شبانه قرار شد امتحانش کنم! دوستم عین معلم ها نشسته بود و دونه دونه اشو با تعریف از محتوایاتش به خورد من می داد و هر کدومو که قورت می دادم می گفت "یه قدم به سوشی خور حرفه ای نزدیکتر شدی!" و به طرز غافلگیرانه ای من عاشق این غذا شدم! و ازون موقع تاحالا شده حتی روزی ۲ بار!! به طور پیوسته هوس سوشی کردم! به نظرم مزه اش با همه ی غذاهایی که تاحالا خوردم فرق داره.

خدایا خودت مارو ببخش که اینچنین عاشق دلخسته ی یک غذای بیگانه شدیم! قرمه سبزی عزیزم حلالمون کن! فسنجون دل انگیز بگذر از سر تقصیراتمون! لوبیا پلوی بی همتا عفمون کن!!
 ولی بیخود نیست که چیزی اینجوری جهانی و همه گیر می شه و این خارجی های سوسول(!) حاضر به خوردنش می شن!!