* این ترم یه استاد ادبیات و نگارش انگلیسی داریم که یعنی خود خاله ریزه اس! بعد در کنار  قلقلی بودن و کلن سرخوش بودنش موقع حاضر غایب کردن هرکی که غایبه با خودش به فارسی می گه "نیست"! وقتی داره حرف می زنه اگر من یا اون یکی دوست ایرانیم بپریم وسط حرفش و بخوایم ازش سوال کنیم به فارسی می گه "وایسا! تموم نشده!!" اگرم از دست کاراش و حرفاش هی بخندیم بهمون می گه "ساکت بشین!" کلن مارو شرمنده ی خودش کرده بس که فارسی بلده و علاقه مند به ایران و خصوصا تهرانه! وقتیم می پرسه فرق تهران و مونترال چیه ما سعی می کنیم سوت بزنیم!!! چون نمی دونیم چه مدلی باید فرقهارو براش بر بشمریم! آخر سر برگشته هر هر می خنده می گه "نمی خواد به خودتون زحمت بدین من پدرم چندین سال تو دانشگاه تهران استاد ادبیات انگلیسی بوده! می دونم ترافیک خیلی وحشتناکی دارین!"
حالا باز شانس اوردیم فقط همینقدر از فرقهارو می دونه و بازم آبرومون درز گرفته شد جلوی این اجنبی ها! 

** یه ایمیل برام اومده بود با موضوع "درمان قطعی برای جوش های صورت" با راهکارهایی در حد آفتابه مسی با این مضمون که: کلن گز و شکر (!) اضافه نخورید که جوش نزنید! حالا اگرم گز خوردین و جوش زدین اصلا بهش دست نزنین! بعد برید داروخونه از دکتر داروخونه بخواید بهتون یه کرم برای درمان جوش معرفی کنه! اگر بازم جوشتون خوب نشد دیگه باید به پزشک مراجعه کنید!!!
ملت همیشه در صحنه ی خلاق! مارو عرقگیر کردین با این راهکاراتون!!

*** معلم های جغرافی یادتون به خیر... کجایید که ببینید چه نوگولان شکوفایی رو تحویل جامعه دادید!!!
where is Iran? link آدم نمی دونه بخنده یا بگریه!!!